Menu Sluiten

Intens rauw verdriet

Zoals de meesten van mijn blog lezers weten draag ik graag gekleurde kleding en zit ik op Facebook in een groep met allemaal jurkenzussen. Op deze plek voel ik mij fijn en mag ik mijzelf zijn. Over het algemeen deel ik daar m’n outfits en zo nu en dan ook hoe het met mij gaat. Ik krijg dan altijd veel steun en dat helpt mij de dag weer door. Zo ook afgelopen maandag. Ik had toen al gezien dat er 2 dames (van de ruim 60 reacties) niet blij werden van mijn bericht. En dat mag uiteraard.

Nu kreeg ik gisteravond van het beheer van de groep een privé bericht of ik mijn “persoonlijke informatie” niet meer wilde delen. Of ik dat via mijn blog wilde gaan doen, zodat men dan kon kiezen of ze de blog wilde lezen of niet. Buitenom dat mijn blog daar helemaal niet voor bedoeld is, voelde ik mij als persoon enorm afgewezen. En daarop volgt dan een intens verdriet. Zo rauw, ik kan me niet herinneren wanneer ik zo vreselijk gehuild heb. Ik had een gesprek met m’n therapeute vandaag en had moeite met daar goed aan te komen. Dat gebeurt mij echt nooit, ik weet mezelf altijd wel weer te herpakken, maar vandaag lukte dat niet.

De grond werd onder mijn voeten weggeslagen. Ik mocht mezelf niet meer zijn. Het leven heeft ups en downs en Social Media is er naar mijn idee niet om een masker te dragen. En op sommige groepen zijn die regels er wel, dan weet je waar je aan toe bent en kun je zelf die keuze maken of je daar lid van wilt zijn, of niet. Maar op deze groep mocht het altijd wel, er is zelfs een poll geweest een paar weken terug. Ook naar aanleiding van een bericht wat ik gepost had. Ongeveer 85% vond het fijn dat de groep juist zo persoonlijk was, net dat stukje extra. En dan gister ineens dit bericht. Ik snap het niet, vind het niet eerlijk, ben teleurgesteld en ook boos.

Dat laatste heb ik vandaag van m’n therapeute geleerd. Ik ben boos en dat mag ik zijn, dat mag ik ook zeggen. Ik vertel wel dat ik verdrietig en teleurgesteld ben, maar niet dat ik boos ben. Terwijl je daarmee je grens zo goed aan kunt geven. Ik kan dat dus helemaal niet en heb daardoor ook vaak problemen. Thema: leren boos worden, voor mezelf opkomen. Dat heeft deze ellende me dan gebracht vandaag.

Ook heb ik het met m’n therapeute erover gehad dat ik niet wil dat ik me aan moet gaan passen in de groep. Ik wil kunnen zijn wie ik ben en ik wil al helemaal geen negatieve smaak overhouden over datgene wat gebeurt is. De jurken brengen mij kleur, liefde, vreugde en contact. Dus heb ik besloten om zelf een Facebook groep op te richten, waar Puurheid en Liefde voor de gekleurde retro kleding wel samen gaan. Heel spannend, ik ben ook bang veel mensen “kwijt” te gaan raken en niet meer deel te kunnen nemen aan leuke uitjes. Maar ook dat zal z’n weg gaan vinden……

Posted in Zo gaat het met mij

9 Comments

  1. Helma

    Blijf dicht bij jezelf. Ik “ken” je uit de groep en herken wat je zegt…
    Ik ga meteen met je mee in je groep. Het is mooi als je de liefde voor kleur en jurken kunt delen, maar verdriet en liefde delen vraagt kracht. Dat kan niet iedereen. Zie het als een gemis van de ander en rijkdom van jou! ❤

  2. Anneke

    Jeetje Daniëlle, wat een enorme domper is dit! Mag je nog wel lid blijven van de groep of dat ook niet meer? Als je nog lid bent mag je ook wel meedoen aan de uitjes toch?
    Wel heel fijn dat je gelijk met je therapeute kon praten over het gebeurde.
    Helaas zijn er mensen die alleen de zon willen zien schijnen, maar het grootste deel heeft geen moeite met wat je hebt geschreven op de site.
    Logisch daar je zo verdrietig en dus boos over bent dat je niets meer over jezelf mag schrijven, alleen als het leuk is.
    Stoer van je om je eigen fb pagina te starten en ik ben je allereerste volger hoor. En je zult zien dat er heel veel jurkenzusjes bij komen. Die geven dan echt om je.
    Veel liefs en een dikke kus.

  3. Marloes

    Jeetje Danielle laat je niet van de wijs brengen door die paar mensen die er anders overdenken. Voor jezelf opkomen is heel belangrijk!!! En dat kenbaar maken is helemaal niks mis mee. Dikke knuffel ❤️

  4. Esther

    Jemig Danielle, ik kan mij voorstellen dat je daar verdrietig over bent. Ik hoop dat ze je bij je therapie kunnen helpen hoe je daar het beste mee om kan gaan. Maar het belangrijkste; blijf vooral jezelf. Je bent mooi zoals je bent. Heel veel succes met het opstarten van je Facebook pagina!!!xxx

  5. Ger da

    Lieve Daniëlle,

    Hoe ik er over denk weet je inmiddels. Het is echt jammer dat een beheer zo iets besluit na een melding van 2 a 3 dames, terwijl de dikke meerderheid na de pol aangaf er geen problemen mee te hebben. Zo iets is voor ons niet te begrijpen. Je eigen nieuwe groep gaat vast zijn weg vinden, ik ben er al.
    Dikke knuffel ❤

  6. Monique

    Jeetje Daniëlle wat vind ik dit vervelend voor je terwijl het je zo goed doet/deed deze groep. Je verteld er altijd zo enthousiast over en dan zie ik je ook helemaal opbloeien. Maar weet niet iedereen kan je vriend/vriendin zijn. En zoals mijn moeder altijd zegt je wordt altijd overreden door een strontkar. M.a.w. diegene wil zelf de realiteit niet onder ogen zien en denkt alleen maar in het mooie weer. Dat klopt natuurlijk niet. Meid blijf dicht bij jezelf en ik weet zeker dat er weer hele lieve meiden/dames op jou groep komen waar je wel jezelf mag zijn en die in jou geloven. Je mag zijn wie je bent en de zon schijnt nu eenmaal niet altijd. Ik ben trots op je hoe ver je al bent gekomen. Zet em op je kan het.

  7. Karin

    Danielle je mag boos, verdrietig en teleurgesteld zijn.dat mag iedereen die iets vervelends heeft.dus jij ook.maar ook die ander heeft een mening.je wil zo graag dat die gerespecteerd wordt, die ander waarschijnlijk ook, probeer dat niet te vergeten, dat wil niet altijd zeggen dat je dan niet goed bent . Niet alle mensen passen bij elkaar, kan ook niet.probeer te kijken bij wie pas ik het beste, daar krijg je energie van, misschien kan die gene het niet hendelle.daar hoef je niets mee te doen,blijf gewoon dicht bij je zelf, we kunnen het niet veranderen, dat maakt het zo lastig, probeer een vriend te zijn voor je zelf, je bent mooi en lief, succes

  8. Happy Susan blogger

    Hey lieverd weet je wat ik zo mooi vind dat je vanuit dit intense verdriet nieuwe deuren opent.
    Je weet dat ik een miss positive ben en altijd kijk naar de verborgen zegeningen in zulke situaties.
    Nu heb je zelf al een geweldige groep neergezet en ik ben zo trots op jou dat je dat dan toch maar even gedaan hebt. Kanjer!

    En ik ben blij dat ik ook mezelf kan en mag zijn op je nieuwe groep en daar mijn blogposts mag delen.
    Op een of andere manier vind ik het moeilijk om mijn huidige posts op de jurkjesgroepen te delen.
    Voel me ook afgewezen door mijn keuze voor meer diepgang en dus ook spiritualiteit. Maar voel me daarnaast ook gesteund door meerdere dames die gelukkig wel wat met diepgang hebben en een lieve leuke reactie delen.
    Dikke knuffels voor jou om een nieuw platform te maken en door de deur te stappen die je zelf hebt geopend.

  9. Ms Mimi

    Jeetje ik weet niet wat ik hoor! Iedereen geeft altijd zo op over de goede sfeer en respect voor elkaar. Ik heb je post niet gelezen, Maar ik ben verbaasd en snap dat je verdrietig bent en teleurgesteld. Ik hoop dat je dat snel los kunt laten. Knuffel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *