Menu Sluiten

QUOTE – 05

Afgelopen maandag ben ik voor de tweede keer naar Alkmaar geweest om m’n wenkbrauwen permanent aan te laten brengen. Dat is iets wat je niet zomaar even doet, maar dat had ik al beschreven. Wat erbij komt, is dat je een week lang je haren niet mag wassen en dat je ook niet mag sporten. Dat is voor mij best wel een dingetje, vooral dat sporten. Ik heb het sporten nodig om m’n dag op te starten en enigszins wat energie te krijgen. Doordat ik nu niet sport zijn m’n dagen zwaar. Ik was m’n haren niet dus dat voelt ook niet oké. En de therapie hakt er behoorlijk in.

Alles bij elkaar maakt dat ik mij op dit moment voel (of eigenlijk niet voel) zoals hierboven beschreven staat. En dat is een rot gevoel. Straks heb ik weer therapie en kan ik in de groep vragen of het “normaal” is dat ik zo heftig van start ga. De wenkbrauwen, het niet sporten en niet haren wassen speelt nu ook een grote rol, dus het is ook wel en-en.

Naast het dove, kille, lege gevoel kan ik ook ineens woedend zijn op mezelf. Ik denk doordat de therapie veel van mij vraagt dat m’n concentratie nog slechter is dan dat het het laatste jaar is (en dat vond ik al vreselijk, want ik was altijd heel scherp). Ik laat werkelijk van alles uit m’n handen vallen, loop als een kip zonder kop en heb grotendeels van de tijd geen idee waar ik mee bezig ben. En dat is frustrerend (zacht uitgedrukt). Gister een 1 op 1 gesprek gehad met m’n coördinerend behandelaar en zij gaf aan, uiteraard, dat ik wat liever voor mezelf mag zijn. Dat het heel intensief is en dat ik best wel gas terug mag nemen. Ik ben in m’n hoofd vreselijk druk in de therapie en met iedereen bezig. Mijn opdracht wordt: blijf bij jezelf. Gaat m’n hartslag omhoog en knalt het bijna mijn borstkas uit?

En geloof me, het voelt echt zoals hierboven. Dan moet ik gaan zorgen om weer terug bij mezelf kom. Mezelf afvragen wat er gebeurt en door wat voor gevoel m’n hart zo tekeer gaat, is het mijn gevoel of dat van de ander waar ik zo druk mee ben.

Al met al lijkt het mij wel duidelijk dat ik keihard aan het werk ben en dat ik uitgeblust ben en “klunzig” dat is niet zo raar. Nu nog accepteren dat het er mag zijn…..

Posted in Quotes

5 Comments

  1. nieltje

    Snap dat het nu even pittig voor je is meid, maar je doet het hartstikke goed. Zo mooi hoe je het zo duidelijk kunt beschrijven. Geef jezelf een beetje ruimte. Dit zijn nu eenmaal lastigere dagen en die moet je jezelf ook even “gunnen”.
    Toppertje!

  2. Anneke

    Sterkte lieve schat, helaas eerst dat diepe dal door en dat maakt het zo vreselijk lastig.
    Het gaat je vast lukken in de therapie om straks de zon weer te zien schijnen, daar heb ik alle vertrouwen in.
    Je bent nou eenmaal een vechter. Dikke kus.

  3. Annette

    Ja lieverd, doeslief voor jezelf… je verwacht van een marathonloper ook niet dat ondertussen een boodschappelijsje maakt of de ramen lapt… je kunt niet alles tegelijk… Jij bent nu met je eigen marathon bezig, en dus staat de rest op een laag pitje. Jij bent goed bezig, nu nog een beetje ont-moeten! Je hoeft geen supermens te zijn, dat is eng en onnatuurlijk. Gewoon mens zijn is meer dan genoeg, leuker, fijner en realistischer… En elk gewoon mens laat wel eens steekjes vallen… dat is normaal! Daar ben je mens voor:niet perfect, maar wel bezig om er het beste van te maken!

  4. Ger da

    Ik ga je morgen in real live een dikke knuffel geven, ik kan het niet zo goed in woorden omschrijven, maar wat Annette hier boven zegt vind ik heel mooi. Jij bent héél goed bezig, en vallen en opstaan is echt niet te vermijden, dat gebeurt bij ons ook. Dus niet te veel druk op jezelf leggen, en ja dat klinkt makkelijker dan het is, ik weet het.
    Tot morgen Daniëlle ❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *