Menu Sluiten

Ken je mij

Vanmiddag een intensieve therapie sessie gehad. Tijdens de therapie merkte ik dat ik weer geneigd ben om de therapeut uit te gaan hangen. Ik luister naar wat de anderen te vertellen hebben, vind daar herkenning in en ga het vervolgens analyseren en daarna bespreken. Op het moment dat ik mijn analyse wil bespreken, begint mijn hart enorm te koppen en krijg ik het Spaans benauwd. Ik geef aan dat het benauwde gevoel komt, omdat ik bang ben afgewezen te worden en dat datgene wat ik vertel niet juist is, of dat ik iemand anders in de war maak. Klinkt helemaal niet zo raar.

Na de groepstherapie had ik een één op één gesprek met m’n psychiater (hij is ook altijd aanwezig bij de groepstherapie). Toen hij mij vroeg of ik het ergens over wilde hebben, gaf ik aan dat ik het irritant van mijzelf vind, dat ik altijd de therapeut uit wil hangen. Uiteraard komt dan de vraag waarom ik dat doe en wat ik daarbij voel, behalve irritatie. Ik doe dat, omdat ik een ander wil helpen, ik vind het naar om te zien als iemand zo in gevecht is met zijn/haar gevoel. Ten tweede is het een stukje herkenning en wil ik dat delen. En het laatste stuk is dat ik mij er fijn door voel als ik een ander kan helpen en als blijkt dat wat ik observeer dat het juist is. En dan natuurlijk de hamvraag “is het juist wat ik observeer?”

Al pratend en onderzoekend met mijn psychiater, leer ik ook dit stukje van mijzelf kennen. Waarom wil ik zo graag een ander helpen? Omdat ik mij niet zo verrot wil voelen over mijzelf? Meerdere malen in de groepstherapie geef ik aan dat ik bang ben om mijn diepste ik te laten zien. Dat ik liever een ander help. Maar wie ben ik dan? En waarom mag de therapie mij (nog) niet helpen? Ken ik mijzelf, wie ben ik dan? Een zeer vermoeiende, maar zeker ook boeiende middag. De zoektocht is begonnen.

Onderweg naar huis vind ik het fijn om mijn eigen muziek te luisteren, in plaats van de radio. Het eerste nummer wat mijn afspeellijst afspeelde was het nummer “Ken je mij?” van Trijntje Oosterhuis. Een nummer met heel veel herkenbaarheid en exact op het juiste moment voor mij op de radio onderweg naar huis.

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Ogen die door de zon heen kijken
Zoekend naar de plek waar ik woon
Ben jij beeldspraak voor iemand
die aardig is, of onmetelijk ver,
die niet staat en niet valt
en niet voelt als ik,
niet koud en hooghartig

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Hier is de plek waar ik woon
Een stoel op het water,
Een raam waarlangs het opklarend weer
Of het vallende duister voorbij vaart
Heb je geroepen? Hier ben ik

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Ik zou een woord willen spreken
Dat waar en van mij is
Dat draagt wie ik ben,
dat het houdt,
Ik zou een woord willen spreken
Dat rechtop staat als mens die mij aankijkt en zegt
Ik ben jouw zuiverste zelf,
Vrees niet, versta mij, ik ben, ik ben

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Ben jij de enige voor wiens ogen
Niet is verborgen van mijn naaktheid
Kan jij het hebben,
Als niemand anders,
Dat ik geen licht geef, niet warm ben,
Dat ik niet mooi ben, niet veel
Dat geen bron ontspringt
in mijn diepte
Dat ik alleen dit gezicht heb,
geen ander.
Ben ik door jou, zonder schaamte,
gezien, genomen,
door niemand minder?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Posted in Zo gaat het met mij

2 Comments

  1. Renate van der Mooren

    Lieve Danielle,

    Mooi, dat lied van Trijntje. Geschreven door haar vader en gebaseerd op Psalm 139. Over God, die ons door en door kent en ‘ons beter weet dan wij zelf’. En belangrijker nog: die van ons houdt en ons aanvaardt zoals we zijn en voor wie we ons niet beter of mooier hoeven voor te doen. Onvoorwaardelijke Liefde!
    Hij wil graag dat je naar jezelf leert kijken zoals Hij je ziet: als zijn schepsel, door Hem bedacht en gewild.
    Ik wens je toe dat je dat tijdens je zoektocht mag gaan ontdekken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *