Menu Sluiten

Opluchting

Vandaag was ik best wel een beetje gestresst. Een paar weken terug had ik een aantal dagen achter elkaar bloed op gehoest. Daarvoor was ik ook op de longfoto geweest en die was schoon. Omdat ik toch een aantal dagen bloed gehoest had, was mijn huisarts er niet helemaal gerust op. En stelde zij voor dat ik toch maar even naar de longarts moest.

Gezien ik in het verleden best wel wat meegemaakt heb, spookte er gelijk allerlei nare gedachten door mijn hoofd. Het vervelende is ook dat wanneer je gedachten eenmaal een loopje met je nemen, dat het zo’n sneeuwbaleffect wordt. Vanmorgen had ik de afspraak en alles was oké. M’n rechter long vertoont wel wat kleine beschadigingen onderin, maar dat is niets verontrustend. Dat komt bij veel mensen voor. De longarts denkt dat het bloed vanuit m’n keel kwam, omdat ik helemaal niet benauwd was. Als het vanuit je longen zou komen, zou je het heel erg benauwd moeten krijgen en dat was niet het geval. Goed nieuws dus!

Posted in Zoals het gaat

1 Comment

  1. Anneke

    Wat een enorme opluchting lieverd. De quote spreekt voor zich en daarin heb je mooi bewoord hoe het inderdaad werkt, ook bij mij.
    Echt zo vreselijk blij voor je. Dikke kus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *