Menu Sluiten

Het went nooit…

Vandaag is het 11 jaar geleden dat mijn man, René, overleden is. Na een ziekbed van 8 jaar, was hij helaas niet meer te genezen. 11 jaar geleden was het ook op een zaterdag net als vandaag. Het regende de hele pijpenstelen, wat een verschil met vandaag. Het lijkt wel of het mij dit jaar daarom ook extra raakt. Het is nu 12:57 uur en hij overleed om 13:05 uur. Zoveel jaren later, de kinderen allebei bijna volwassen, terwijl zij toen nog zo klein waren. Kon hij nog maar zien wat een prachtige jong volwassenen het zijn geworden. Hij zou zeker apentrots zijn geweest.

Gister heb ik een hele leuke dag gehad, die mij ook voldoende afleiding heeft gegeven. Ik vertelde al eerder over “mijn jurkenzusjes”. Gister was de opening van So Much in Heerenveen, een winkel die veel van deze kleurige kleding verkoopt. Omdat de eigenaresse altijd voor iedereen klaar staat en vaak van alles regelt, was het zeker de moeite waard om naar haar opening te gaan. Omdat zij ook bekend is in de Facebookgroep, waren er al snel meerderen die heen gingen. Wat leuk om de dames allemaal in “het echt” te ontmoeten en wat bijzonder dat jurken ons zo kunnen verbinden. De jurken van Tante Betsy zijn nogal uitgesproken in motief en kleuren, dus het is denk ik ook wel een bepaalde groep die daar op valt. Het was in elk geval een super gezellige dag!

Vandaag doe ik het rustig aan, gister heeft mij veel energie gekost, dat wist ik van tevoren en dat geeft ook niks, anders kun je niks meer. De emoties van vandaag hakken er ook in. Het is niet dat ik de hele dag loop te huilen, maar ik moet er zeker niet teveel bij stil gaan staan, want dan word ik wel erg verdrietig.

Ik ben sowieso de laatste tijd snel aan het huilen. Een mooi programma, narigheid in het nieuws, het maakt niet uit, het raakt mij gewoon enorm. Ik laat het maar over mij heen komen. Dan maar een huilebalk 😜

Posted in Zoals het gaat

7 Comments

  1. Cynthia

    Lieverd,
    Nogmaals alle sterkte. Wat een verdriet na alle liefde tussen jullie beide. Dat blijkt wel, na nog steeds zoveel verdriet om deze man. Ik wens jou alle goeds toe in het leven. Geniet van de mooie dingem, de kinderen en de jurkjes. Vandaag sta ik stil bij jou.

  2. Natasja

    Ik denk inderdaad dat het nooit zal wennen, en dat deze datum altijd moeilijk zal blijven. Ik vind je zo’n sterke, lieve vrouw, die de zwaarste stormen in het leven zo goed doorstaan heeft. Dan mag je best periodes hebben dat je wat emotioneler bent, dat is helemaal niet gek. Ik wens je voor vandaag veel sterkte, en voor morgen veel zonnestraaltjes die je hart wat kunnen verwarmen ♥

  3. Esther

    Lieve Danielle, natuurlijk went het nooit….En het is goed om er bij stil te staan. Ik ben blij dat je vrijdag een leuke dag hebt gehad met je jurkenzusjes. Dat is belangrijk om te doen. Geniet van mooie dingen. Net wat Cynthia zegt. En dan maar af en toe een huilebalk maar wel een mooie huilebalk 😉

  4. Anneke

    Lieve Daniëlle, wat fijn dat je vrijdag zo’n leuke dag hebt gehad. Ondanks de energie die het je gekost heeft, heeft het misschien bijgedragen om de verdrietige zaterdag door te komen.
    René zou niet alleen trots op de kids zijn, maar zeker ook op jou.

  5. Binnie

    Lieve Danielle,
    Zomaar ineens zit ik op je blog.
    Zag je op insta en dacht hè wat leuk, ze blogt, niet wetende dat je dit deed. Scrol door je verhalen en jawel kom ik bij dit verhaal uit om te beginnen. Jeetje gelijk eentje waarin ik lees dat je je man hebt verloren. Wat een gemis en wat ben je een sterke vrouw, al jaren. Je kids alleen opvoeden, je zelf staande houden, super goed van je. Zo fijn om te lezen hoe je alles doet. Ik wens je heel veel liefs en geniet van alle dingen uit t leven die je vreugde brengen. Liefs Binnie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *